Tuesday, October 1, 2013

ते माझे अक्षरलेणे!

जीवनात सुखाच्या
येतील जातील राशी
पाझरतील नयनी 
तुझ्या नि माझ्या गोष्टी
लक्ष सूर्य तेजाळत
ओघळतील तुझिया गालांवर
सुख-दु:खांचे मिलन मी 
पाहीन याच धुकट नेत्रांतून....

तू अशीच असते मजला
प्रिय सखे गे माझी
थांबत नाही गूज विश्वाचे 
फक्त तुझ्या नि माझ्यासाठी
हा श्वास नव्हे...आभास नव्हे...
तुझ्यातच माझे जगणे
नयनांतून तुझ्या जे झरते 
ते माझे अक्षरलेणे!

आज वेळच तशी आली आहे म्हणुन....

आज वेळच तशी आली आहे म्हणुन बोलणे भाग आहे. मी मोहन भागवत अथवा आसारामबापुच्या विधानांवर प्रतिक्रिया का दिली नाही असा प्रश्न मला काही मित्रांनी...