Monday, March 12, 2018

हे परमेशा...

परमेश्वरा
तुझा घेऊन हात हाती
चालत असतो मी
वाट दिगंताची
कोसळतो मी जेंव्हा जेंव्हा
सावरतोस तू मला
आणि मी पुसतो डोळे तुझे
जेंव्हा तुझीच सृष्टी
आक्रोशत असतांना
आकांतत असतो तू...
हे परमेशा
तू माझेच प्रतिरूप आहेस!

No comments:

Post a Comment

तृष्णेचा अंत!

  संजय सोनवणी (एकांकिका)   ( मंचावर अंधुक प्रकाश होतो . अरण्यातील पानांचा-फांद्यांच्या सळसळीचा आवाज . घुबडांचे घुत्कार. भयाण वातावरण...